Jak narysować psa krok po kroku – prosty poradnik dla dzieci
Prosty rysunek psa można zbudować z koła, owalu i kilku miękkich linii. Najłatwiej zacząć od psa siedzącego przodem, ponieważ w tej pozycji dobrze widać głowę, uszy i przednie łapy. Najpierw powstanie delikatny szkic, a dopiero później oczy, pysk i futerko. Taka kolejność pozwala poprawić proporcje bez ścierania gotowych szczegółów. Do wykonania rysunku wystarczy zwykły ołówek, kartka i około 20–30 minut, choć nie trzeba pilnować zegarka.
Przygotowanie kartki i przyborów
Na początek wystarczy kilka podstawowych rzeczy. Specjalne ołówki do rysowania nie są potrzebne – szkolny ołówek pozwoli wykonać zarówno jasny szkic, jak i ciemniejszy kontur.
- Kartka A4 – najlepiej gładka, ułożona pionowo.
- Ołówek HB – do szkicu i zaznaczenia szczegółów.
- Miękka gumka – do usuwania linii pomocniczych.
- Kredki – opcjonalnie, do pokolorowania gotowego psa.
Pod kartką powinno znajdować się równe, twarde podłoże. Ołówek warto trzymać bez mocnego zaciskania palców i początkowo dociskać go bardzo lekko. Linia ma być widoczna, ale na tyle jasna, żeby dało się ją łatwo usunąć. Na dole kartki należy zostawić miejsce na łapy, a po bokach – na uszy i ogon.
Krok 1. Rozmieszczenie głowy i tułowia
Na tym etapie pies będzie przypominał zestaw prostych figur. To prawidłowy początek: duże kształty pomagają ustalić wielkość całego zwierzęcia, zanim pojawią się drobne elementy.
Koło i owal jako podstawa sylwetki
W górnej części kartki należy lekko narysować koło na głowę. Na kartce A4 może mieć około 6–7 cm szerokości, ale nie trzeba mierzyć go linijką. Nad kołem powinien pozostać niewielki odstęp od brzegu kartki. Koło nie musi być idealnie równe – później jego dolna część zostanie nieco zmieniona.
Pod głową należy dodać pionowy owal na tułów. Powinien być trochę węższy od głowy i mniej więcej półtora raza od niej wyższy. Jego górny koniec może lekko zachodzić na koło. Dzięki temu głowa i ciało będą połączone, zamiast wyglądać jak dwa osobne elementy ustawione jeden nad drugim.
Przez środek głowy można poprowadzić bardzo jasną pionową kreskę, a nieco poniżej jej połowy – linię poziomą. Pierwsza pomoże umieścić nos pośrodku pyska, druga wyznaczy wysokość oczu. Są to linie pomocnicze, które na końcu zostaną wytarte.
Teraz warto odsunąć kartkę na długość przedramienia i obejrzeć oba kształty razem. Jeżeli głowa wydaje się mała, można ją powiększyć przed dodaniem szczegółów. W dziecięcym rysunku nieco większa głowa nadaje psu wygląd szczeniaka i zostawia więcej miejsca na czytelny pyszczek.
Łatwiej poprawić dwa jasne kształty niż gotowy pysk z oczami i nosem. Proporcje najlepiej sprawdzić właśnie teraz.
Krok 2. Łapy i ogon siedzącego psa
Od dolnej części głowy należy poprowadzić dwie prawie pionowe linie w dół tułowia. Będą zewnętrznymi krawędziami przednich nóg. Nie powinny znajdować się przy samych bokach owalu – po bokach musi zostać trochę miejsca na zaokrąglone tylne uda.
Obok każdej z tych linii trzeba dorysować drugą, krótszą. W ten sposób powstaną dwie wąskie przednie nogi. Odstęp między nimi może być podobny do szerokości jednej nogi. Linie warto lekko wygiąć, aby kończyny nie wyglądały jak sztywne patyki.
Na dole każdej nogi należy dodać niewielki, poziomy owal, czyli łapę. Obie łapy powinny kończyć się na zbliżonej wysokości. Po dwa krótkie łuki na każdej z nich wystarczą do zaznaczenia palców; szczegółowe pazury nie są potrzebne.
Po obu stronach dolnej części tułowia można narysować szerokie łuki przypominające połówki owalu. To tylne uda widoczne u siedzącego psa. Ich dolne końce powinny łączyć się z podłożem tuż obok przednich łap. Takie zaokrąglenia sprawią, że sylwetka będzie wyglądała na stabilnie siedzącą.
Z jednego boku tułowia należy wyprowadzić ogon z dwóch zakrzywionych linii. Najprostszy wariant przypomina wydłużony, zagięty listek: jest szerszy przy ciele i zwęża się ku końcowi. Ogon może być skierowany w bok lub lekko uniesiony. Nie powinien wychodzić ze środka pleców, lecz z dolnej, bocznej części sylwetki.
Krok 3. Uszy, oczy i przyjazny pyszczek
Do tego rysunku dobrze pasują opadające uszy. Po obu stronach głowy należy dorysować wydłużone kształty przypominające zaokrąglone listki. Ich nasady powinny zaczynać się powyżej linii oczu, a końce sięgać mniej więcej do dołu głowy. Jedno ucho może być odrobinę bardziej odchylone – niewielka różnica wygląda naturalnie.
Rozmieszczenie szczegółów na głowie
Na poziomej linii pomocniczej należy umieścić dwoje oczu, po jednym z każdej strony pionowej kreski. Wystarczą dwa małe owale. Między nimi powinno zostać miejsce na środkową część pyska. Przed przyciemnieniem oczu warto sprawdzić, czy znajdują się na podobnej wysokości.
W dolnej połowie koła należy zaznaczyć pyszczek jako szeroki, niski owal. Na jego górnej części, dokładnie pośrodku głowy, można narysować nos przypominający zaokrąglony trójkąt skierowany czubkiem w dół. Nos powinien być większy od pojedynczego oka, ale wyraźnie mniejszy od całego pyszczka.
Od nosa należy poprowadzić krótką kreskę w dół, a następnie dwa łagodne łuki rozchodzące się na boki. Powstanie prosty kształt pyszczka. Jeśli pies ma mieć wysunięty język, pod jednym z łuków można dodać małe, zaokrąglone „U”. Jedna krótka kreska zaznaczy środek języka.
Oczy można teraz przyciemnić, zostawiając w każdym maleńką białą plamkę. Dzięki niej spojrzenie będzie bardziej wyraziste. Jeśli białe miejsce przypadkiem zostanie zamalowane, niczego nie trzeba poprawiać na siłę – jednolicie ciemne oczy również pasują do prostego rysunku. Nad nimi można dodać dwa krótkie łuki sugerujące brwi.
Krok 4. Poprawienie konturu i usunięcie zbędnych linii
Gdy wszystkie części są na miejscu, należy wybrać ostateczny obrys psa. Dolną część początkowego koła można lekko poszerzyć po bokach, tworząc policzki. Połączenie głowy z tułowiem warto złagodzić krótkimi, zakrzywionymi liniami, żeby szyja nie wyglądała jak wąski łącznik.
Następnie trzeba delikatnie usunąć pionową i poziomą linię z głowy oraz fragmenty owalu przechodzące przez nogi. Należy też wytrzeć linię koła widoczną wewnątrz uszu. Dobrze robić to małymi ruchami gumki, przytrzymując kartkę drugą ręką, aby jej nie pognieść.
Linia brzucha nie powinna przechodzić przez przednie nogi. Usunięcie takich przecięć sprawia, że od razu widać, które części ciała znajdują się z przodu.
Widoczny kontur można poprawić ołówkiem z nieco większym naciskiem. Nie trzeba obrysowywać wszystkiego kilkakrotnie: od nadmiaru kresek krawędzie robią się grube i trudniej je poprawić. Jeśli ma zostać użyty cienkopis, najpierw powinien powstać kompletny, sprawdzony szkic.
Na piersi i czubku głowy można dodać po kilka krótkich kresek futerka. Wystarczą dwa lub trzy niewielkie kosmyki. Rysowanie osobno każdego włosa zaciemni sylwetkę i odwróci uwagę od pyszczka.
Krok 5. Kolorowanie i ostatnie dodatki
Najłatwiej zacząć od jasnego koloru całego futra, a później dodać ciemniejsze uszy, łatkę wokół oka lub plamę na grzbiecie. Kredkę należy prowadzić krótkimi ruchami, bez mocnego dociskania. Kolejną warstwę koloru można dołożyć pod uszami i przy bokach tułowia, pozostawiając środek nieco jaśniejszy. Pyszczek i pierś mogą zostać białe, dzięki czemu rysunek nie będzie jednolitą plamą.
Pod łapami warto narysować płaski, jasnoszary owal jako cień – pies przestanie wyglądać, jakby unosił się nad kartką. Na koniec można dodać obrożę z okrągłą zawieszką albo piłkę leżącą obok. Ten sam schemat pozwala też narysować innego psa: krótsze uszy zmienią wygląd głowy, większe łapy dodadzą szczenięcego charakteru, a bardziej puszysty ogon zmieni całą sylwetkę bez przebudowy rysunku.
